آویشن (صعتر) | طب ایرانی

ماه نشان
سپتامبر 20, 2019 0 Comment

آویشن (صعتر)

آویشن (صعتر)

گیاهان دارویی

ارسال دیدگاه
۱,۰۸۱ بازدید

آویشن یکی از قدیمی ترین گیاهان دارویی و ادویه ایه . تیموس کلمه ای یونانی و به معنی شجاعه و طوری که زنان یونان باستان این گیاه رو به لباس شوهراشون که راهی جنگ بودن می دوختند . چون اونا به فکر بودن آویشن دلیل جربزه و در نتیجه پیروزی اونا در جنگ می شه . آویشن گیاهیه خشبی و چند ساله . منشأ اون نواجی مدیترانه گزارش شده و در جنوب اروپا در سطوح بزرگی کشت می شه .ریشه آویشن مستقیم ، کم و بیش چوبس و انشعابهای زیادی داره و سافه اون مستقیم و چهار گوشه . ارتفاع این گیاه متفاوت و بین ۲۰ تا ۵۰ سانتی متر هستش . برگها کوچیک ، دوطرفه و کم وبیش نیزه ای شکل ، بدون نوک و دمبرگ ، پوشیده از کرکهای خاکستری رنگ و شامل اسانس هستن . گله ها کوچیک و به صورت مجتمع در قسمت فوقانی ساقه هایی که از بغل برگها خارج می شن روی چرخه هایی مجتمع ظاهر می شن . میوه چهار بذر به رنگ قهوه ای تیره هست . بذر آویشن بسیار ریز بوده و وزن هزار دانه اون ۲۵/۰ تا ۲۸/۰ گرمه .

قسمت دارویی :

پیکر رویشی آویشن شامل اسانسه . از این رو دارای بویی مطبوعه . پیکر رویشی در مرحله گلدهی از بیشترین مقدار اسانس برخورداره .

فایده های درمانی :

اسانس آویشن خاصیت ضد باکتری و ضد قارچی داره . مجموعه مواد موثر آویشن خلط آوره و ار اون واسه درمون سرفه استفاده می شه .

خواص آویشن از نظر ائمه :

داروی امیر المومنین (ع) است و میفرمود که آویشن واسه معده خملی می آورد مانند خمل (پرز) قطیفه و سفوف اون قبل از غذای صبح واسه رطوبت خوبه
خوراکیه و به صورت جوشونده مصرف میشه.

بخور اون واسه سرماخوردگی به درد بخوره.

.

منبع :